Ano moi drodzy - wcale, że nie! Dziś jako przystało na tydzień nowy, który zupełnie pewnie nikogo nie zaskoczył, bo wcale od poprzedniego się jakoś szczególnie nie odciął i nie zróżnicował, chciałbym powołać się na motto dla Was nowego tutaj określenia, a mianowicie Tęsknotyczności*. Odsłonić je na nowo i postawić w jeszcze piękniejszym świetle, prawdy wiekuistej, jedynie słusznej i akceptowalnej jedynie przez największych. I jak bywało już dawniej nie raz jeden, po raz kolejny zadać kłam różnego rodzaju pogłoskom, czczym mrzonkom a niejednokrotnie stekom kłamstw, którymi jesteśmy faszerowani jak WieśMacami w McDonaldzie.

Pan Marek, dość mocno mylił się w tezie, o ważności dni, których jeszcze nie znamy. Nijako nabił w butelkę, ją później mocno kapslując, przez występów tysiące. Większość to kupiła, w nieświadomości przesłania. Ja bramy otwieram dziś dla Was po raz kolejny. Abyście nie błądzili i siebie, ani innych, nie oszukiwali. Nic czego nie znamy nigdy nie może być dla nas ważne. Dla każdego najważniejsza i jedynie istotna nie jest przyszłość, a tylko i wyłącznie przeszłość, to co było, co przez nasze życie się przetoczyło. To jak nas zmieniło i na jakie wybory nas nakierowało. To ona stanowi o tym kim jesteśmy. Teraźniejszości jest, bardzo ulotna, jest i nagle już jej nie ma – więc w ogólnej ocenie nie ma tak wielkiej wagi. Tęsknotyczność to właśnie część przeszłości, za którą tęsknimy i dopóki takową jest, dopóty możemy stwierdzić, iż nasze życie przyniosło coś czego nam dziś brakuje.
Nie będę się dłużej rozpisywał bo każdy, kto to już zrozumiał, nie potrzebuje dalszych wywodów, a ten co nie zakumał, już niestety i tak nie podoła.

Samych Tęsknotycznych chwil Wam życzę!
Bo dni, których jeszcze nie znamy, wcale nie są ważne!