Co do ostatniego fragmentu twojej wypowiedzi - zgadzam się w 100%. Potem przeniosę fragment wpisu w którym o tym zagadnieniu pisałem.

na razie jesteśmy tutaj w środku Europy, i wypracujmy własny model relacji lekarz - pacjent (chociaż może się to wydać niemożliwe kiedy się czyta opinie o nas, jako konowałach łapówkarzach, zarozumialcach, bezdusznikach, chamach, złodziejach (czasu, zdrowia), !!mordercach!!, leniach, etc, etc etc). NIe jesteśmy aniołami, bogami, jesteśmy ludźmi wrażliwymi na to całe nieszczęście chorujących innych ludzi, tylko chyba nie umiemy sobie z tym radzić i dystans jaki sobie wypracowujemy jest zbyt duży. Poza tym tak jak w każdej grupie zawodowej rzeczywiście jest mnóstwo leni, chamów, szukających "łatwego zarobku", nieuków, itp. Modle relacji pacjent - lekarz (patrernalista) też nie jest najlepszy w dobie gdy chory ma podejmować decyzję za siebie, a nie czekać na inicjatywę ze strony lekarza. to wszystko nie jest takie proste.....

Ależ bardzo się cieszę na wszystkie objawy sprzeciwu. Zastanówmy się jednak: czy na zgniłym zachodzie, gdzie ponoć wszystko jest lepsze, relacja pacjent - lekarz nie jest przesunięta w kierunku klient - usługodawca?

Oj oj oj.. tutaj nie mogę się zgodzić z szanownym "Włatcą". Klient, patent.. to nigdy nie będzie pacjent.... a pacjent nie jest klientem. To założenie należy zrozumieć a potem będzie się go zawsze pamiętać. Klient - osoba kupująca produkt, usługę, wartość (np. emocjonalną), Pacjent - osoba szukająca pomocy, chorująca, (lub myśląca że choruje) albo "dotychczas zdrowa, tylko źle zdiagnozowana).

Płodny jak płodny. Przy dokładnym przeczytaniu widać, że są to fragmenty wpisów do bloga znajdującego się na bloxie.

Płodny z Ciebie autor. W kilka chwil pięć postów! Pozazdrościć!