Do konsultacji w parlamencie trafił projekt ustawy bioetycznej. Wiele jego zapisów projektu budzi zrozumiałe emocje i dyskusje, m.in. w środowisku lekarskim. Także portalu blogilekarzy.pl jest miejscem na wymianę myśli w tej materii.

Przypomnijmy najważniejsze zapisy projektu ustawy, opracowanego przez zespół pracujący pod kierunkiem posła Jarosława Gowina (PO):
* Projekt zakłada bezwzględną ochronę embrionu ludzkiego i zakaz jego niszczenia
* Z metody zapłodnienia in vitro mogłyby korzystać tylko małżeństwa
* Niedopuszczalne będzie tworzenie człowieka poprzez klonowanie, wykorzystywanie embrionu w celach badawczych czy terapeutycznych, a także tworzenie ludzko-zwierzęcych chimer i hybryd
* Ustawa ma zakończyć czas działania klinik stosujących metodę in vitro bez żadnej kontroli; lecznica oferująca sztuczne zapłodnienie będzie musiała uzyskać zezwolenie na działalność od prezesa Urzędu ds. Biomedycyny.
* Lekarz stosujący in vitro będzie musiał mieć odpowiednie uprawnienia, które określi minister zdrowia.
* Projekt wyznacza górną granicę wieku kobiet zapładnianych metodą in vitro na 40 lat
* W procedurze in vitro można będzie użyć tylko gamety od osób w niej uczestniczących. Niewykorzystane gamety mogą być za zgodą dawców poddane zamrożeniu i wykorzystane następnym razem.
* Nie wolno mrozić zarodków
* Ustawa zezwala na tworzenie jednego embrionu ludzkiego. W wyjątkowych sytuacjach można będzie zamrozić embrion.
* Aby regulacje ustawowe nie były martwą literą, autorzy projektu wprowadzili odpowiedzialność karną za ich nieprzestrzeganie. Najwyższe kary, do 5 lat więzienia, będą grozić za klonowanie, tworzenie chimer i hybryd oraz za niszczenie ludzkich zarodków.
* Do trzech lat pozbawienia wolności grozi za handel ludzkimi gametami, a także za ich nieprawidłowe przechowywanie.
* Jeśli ktoś będzie prowadził klinikę in vitro bez zezwolenia, musi się liczyć z karą do 2 lat pozbawienia wolności.

Projekt reguluje też inne, bardzo istotne kwestie:
* Nikogo nie można zmusić do udziału w eksperymentach medycznych
* W proponowanej formie ustawa dopuszcza dwa rodzaje eksperymentów na ludziach: lecznicze i badawcze. Pierwsze polegają na zastosowaniu nowych lub jedynie częściowo wypróbowanych metod leczniczych, dzięki którym pacjent może osiągnąć "bezpośrednią korzyść". Stosuje się je, gdy dotychczasowe leczenie nie przynosi dobrych rezultatów lub nie przynosi ich wcale. Mogą brać w nich udział nawet małoletni, osoby ubezwłasnowolnione i dzieci poczęte - także w fazie przed implantacją embrionu - ale tylko pod warunkiem pisemnej zgody ich przedstawicieli ustawowych.
* Tego typu eksperymenty w przypadkach "niecierpiących zwłoki" lub ze względu na bezpośrednie zagrożenie życia pacjenta można przeprowadzić bez jego pisemnej zgody.
* Takiej możliwości nie ma w przypadku eksperymentów badawczych, których celem jest rozszerzenie wiedzy medycznej. Osoba, która ma być im poddana, musi zostać poinformowana o ich celu, sposobach przeprowadzenia oraz spodziewanych korzyściach. Doświadczenia o charakterze wyłącznie badawczym nie mogą być przeprowadzane m.in na małoletnich, osobach ubezwłasnowolnionych, skazanych, żołnierzach służby zawodowej, chyba że nie wiążą się one z żadnym ryzykiem. Za przeprowadzenie eksperymentu badawczego wbrew przepisom grozi do 2 lat więzienia.
* Wiele kontrowersji wzbudzi zapewne propozycja wykreślenia z ustawy o zawodzie lekarza art. 39, który zakłada, że lekarz może powstrzymać się od wykonania świadczeń zdrowotnych niezgodnych z jego sumieniem, przy obowiązku wskazania, gdzie takie świadczenie można otrzymać.
Zapis odnosi się m.in do lekarzy, którzy powołując się na "klauzulę sumienia", odmawiają wykonania aborcji, mimo że może być ona przeprowadzona zgodnie z prawem. Teraz lekarz będzie mógł odmówić zabiegu bez wskazywania innej placówki. Chodzi o to, aby lekarz, który nie godzi się na aborcję, nie musiał w żaden sposób pośredniczyć w jej przeprowadzeniu.
* Kolejną nowością jest tzw. testament życia, czyli możliwość sprzeciwienia się uporczywej terapii. Zgodnie z zapisami ustawy jest nią "stosowanie procedur medycznych, urządzeń technicznych i środków farmakologicznych w celu podtrzymywania funkcji życiowych nieuleczalnie chorego, które przedłuża jego umieranie, wiążąc się z naruszeniem godności pacjenta, w szczególności z nadmiernym cierpieniem".