Proces doktora Dreptaka
2010-04-02 20:37:19
Proces doktora Dreptaka
I oto mamy proces – co według ustawy
Osądzi winę i wyjaśni sprawy
Związane z nagłym przedwczesnym odejściem
Biednego pacjenta – zgon mógł być nieszczęściem
Samym w sobie, można by też było
Przypisać go chorobie co już rok dręczyła
Naszego delikwenta, jednak familija
Żądzą zemsty dysząca lub żądzą pieniądza
Do sądu skargę zgłasza.
Skarga na lekarza – doktorzynę Dreptaka
Co chorego doglądał. Bo jest szansa taka,
Że gdy go sąd lekarskim przytopi wyrokiem
To sąd cywilny ostatnie wyciśnie zeń soki
I świeży grosz rodzinie osuszy łzy żalu
( Każdemu wszak się przyda spory worek szmalu).
Otóż i sąd idzie. Sąd nie byle jaki
Bo pod przewodnictwem doktora Kulbaki
Ten wszystkie nieomylnie rozwiąże przypadki
Nie było ci dla niego zbyt trudnej zagadki
Lub zbyt zawiłej. On w lekarskim fachu
Robi dużo, dokładnie – tyle, że do piachu
Bo post mortem.
Wszyscy wstają – wszak sądy szanować wypada
Pośrodku obwiniony z boku Rzecznik siada
Rzecznik dobra zawodu – co jest dziwnym tworem
Bo tę osobę w sądach zwą prokuratorem.
Tuż obok Rzecznika całą ławą siadła
Rodzina pacjenta – choć z lekka pobladła
Ciut zaaferowana i ciekawa sprawy
Jest teraz stroną w sądzie i według ustawy
Też może swoje wnosić, też trzepać Dreptaka.
Lub się domagać kary gdy możliwość taka
Pojawi się z pomocą prawnika gaduły
( co go tu dziś przywiedli). A pan sędzia czuły
Jest na prawne frazesy bo prawnik hobbysta
Wyczuwa swoje braki- nie tak jak jurysta.
Więc strony zasiadają, czas zacząć obrady
Już mówcy się szykują do uczonej zwady
Lecz po stronie obrony ława dziwnie pusta.
To Ustawa zamknęła drugiej stronie usta
Bo obrońcy nie widać, choćby się przydało
Równowagę zachować nawet gdy nie całą.
Ten mecz do jednej bramki trudno nazwać walką
Tu Temida odmierza tylko jedna szalką.
Mógł co prawda Dreptaczek nająć adwokata
Aby go wsparł w obronie lecz możliwość taka
Zapewne droga była. Mógł kolegów prosić
By napaść adwersarzy pomogli mu znosić -
Widać wszyscy zajęci – bo dziś nikt nie przybył
Być może ryby łowią lub zbierają grzyby.
Albo też już nie wierzą w sprawiedliwość ślepą
I wiedzą że Dreptakowi ciężką karę wlepią.
Gdy jest poszkodowany winnego też wskażą.
„Vox populi – vox dei” i sądy go skażą
Ku uciesze gawiedzi i mediów radości.
Dla rozładowania napięć i narosłych złości
Dobrze jest czarownicę spalić jeśli dzięki temu
Nikt nie będzie już żądał reformy systemu.
Dreptaka los przesądzony, próżno się tłumaczy
Zawiłością schorzenia i nawałem pracy.
Nikt się tym nie przejmuje. Rzecznik z adwokatem
Tną Dreptaka na odlew słowami jak batem –
Nieuctwo, zła diagnoza oraz złe leczenie
Braki w dokumentacji, słabe pouczenie
Pacjenta co źle zrozumiał i przyjął za mało
Lub za dużo lekarstwa. Albo nie działało
Lekarstwo tak jak trzeba - a to opisano
I w jakimś piśmie medycznym podano,
Lecz medyk nie przeczytał w uczonym annale,
A fakt taki miał miejsce, sto lat temu, w Spale.
Sąd idzie na naradę, choć samotrzeć radzi
Wiadomo że z Kulbaką nikt się już nie zwadzi
Ten naradza się z lustrem i tak jak ustali
Taką też Dreptakowi karę sąd przywali.
A przywalić ma z czego bo nowa ustawa
Oprócz kary upomnień oraz kary nagan
Zawieszać ma w zawodzie lub dyplom zabierać
Na kary też pieniężne trzeba kasę zbierać
Bo nie myli się nigdy ten co nic nie robi
Dlatego doświadczenie co lekarza zdobi
Okupione błędami jest zwykle licznymi
Skutki których zostają pomiędzy chorymi.
Karząc każdą pomyłkę można dojść do tego
Co czynili antyczni za Hammurabiego.
Dreptaka już skazano, kara oczywista
Adwokat wraz z rodziną już pętlę zaciska
Już czeka na dochody, już ręce zaciera
Już w duchu liczy diengi, gratulacje zbiera.
Czas na odszkodowania co niepoliczone
i zadośćuczynienia nieograniczone.
Wszak się tak zdarzało, że roszczenia twarde
zabrały lekarzowi wszystko co coś warte
i wszelkie oszczędności i dobytek życia
i coś co do spania i coś do przykrycia.
aż się był i powiesił bo zaszczuli człeka
Dobrze, że Dreptak nie wie, co go teraz czeka.
Próżno w pomoc izbową wierzył aż do końca
Znów pośród przyjaciół psy zjadły zajaca.
Andrzej Michalski